Astronomia jest jedną z najstarszych nauk przyrodniczych, której przedmiotem badań są ciała niebieskie, ich rozmieszczenie i ruchy w przestrzeni, pochodzenie, budowa oraz ewolucja, a także Wszechświat jako calość. Podstawowym założeniem teoriopoznawczym astronomii jest uniwersalność praw przyrody. Wobec braku możliwości przeprowadzania eksperymentów, o procesach fizycznych zachodzących w obiektach kosmicznych wnioskuje się wyłącznie na podstawie obserwacji. Głównym źródłem informacji o ciałach niebieskich jest wysyłane przez nie promieniowanie elektromagnetycznego. Określenie kierunku, z którego ono przybywa, pozwala na zlokalizowanie ciała na sferze niebieskiej w dowolnym układzie współrzędnych astronomicznych, natomiast badanie jego cech fizycznych (analiza rozkładu widmowego, pomiar natężenia, polaryzacji i inne) pozwala wnioskować o fizycznych właściwościach jego źródeł. Żródłami informacji w astronomii są również strumienie cząstek pochodzenia pozaziemskiego (promieniowanie kosmmiczne, neutrina) oraz materia zawarta w meteorytach. W zależności od stosowanych technik badawczych lub typu badanych obiektów rozróżnia się dyscypliny podrzędne, takie jak: astrofizyka (najobszerniejszy dział współczesnej astronomii), astrometria, mechanika nieba, heliofizyka, radioastronomia, astronomia rentgenowska, astronomia podczerwona, kosmogonia i kosmologia (podział ten nie jest rozłączny, a ścisłe rozgraniczenie zakresu poszczególnych dyscyplin nie zawsze jest możliwe).
[wstecz] |